Posts Tagged ‘leczenie lekomanii’

Wnetrze kanalów bloniastych

Wednesday, November 21st, 2018

Między częścią ściany błoniastej kanału, która leży z dala od ściany kostnej, a ścianą kostną przebiega sieć nitek łącznotkankowych. Wnętrze kanałów błoniastych, podobnie jak inne części błędnika błoniastego, wypełnione jest tzw. chłonką wewnętrzną (endolympha). Przestrzeń między ścianą kanału kostnego a ścianą zewnętrzną kanału błoniastego jest wypełniona podobnie jak i reszta przestrzeni otaczającej błędnik błoniasty, tzw. chłonką zewnętrzną (perilympha). …read more

Corpus trapezoides

Tuesday, November 20th, 2018

Corpus trapezoides kończy się w oliva superior pontis i tu powstaje wstążka boczna (lemniscus lateralis). Włókna tego szlaku zdążają do corpus quadrigenunurn posterius. Część tych włókien kończy się w corpus quadrigeminurn posterius, część zaś nieprzerwanie przeciąga obok ciałka czworaczego tylnego i zdąża do corpus genieulatum mediale. Do corpus genieulatum medżale dochodzą też włókna z sorpus quadrigeminurn posterius. Od corpus genieulatum mediale rozpoczyna się nowy neuron, którego włókna (radiatio acustica) zdążają do kory mózgowej, a mianowicie do grzbietowej okolicy płata skroniowego, do tzw. …read more

Porazenie miesni mimicznych

Sunday, November 18th, 2018

Uszkodzenia położone środkowo od zwoju kolankowego lnie powodują przeto zaburzeń smakowych (Ballenger). Tak więc w porażeniach nerwu homolateralnego zaburzenia smaku w 2/3 przednich języka mają ropognostyczne znaczenie w określeniu miejsca uszkodzenia. Zaburzenia smaku występują wtedy, gdy jest uszkodzony zwój kolankowy lub odcinek nerwu od splotu kolankowego do punktu wyjścia struny bębenkowej. Uszkodzenia leżące poniżej poziomu wspólnej drogi struny bębenkowej nerwu oraz uszkodzenia leżące wyżej poziomu zwoju kolankowego nie spowodują zaburzeń smaku. Tak więc możemy klinicznie wyróżnić poziomy, na których przyszło do porażenia nerwu. …read more

slyszalnych tonów jest okolo 40 milionów

Saturday, November 17th, 2018

Stwierdzamy więc, że energia potrzebna do progowego pobudzenia ucha w rejonie najwyższych słyszalnych tonów jest około 40 milionów większa niż w najwrażliwszym rejonie ucha. Wyznaczając kolejno dla wszystkich tonów słyszalnych wartości podniety fizycznej, potrzebnej do wywołania wrażenia słuchowego o wartości progowej, to jest ledwie słyszalnej, zbudujemy tzw. krzywą progową . Jeśli będziemy wzmacniać natężenie słyszalnego tonu, to dojdziemy do takiej granicy, gdzie do wrażenia słuchowego dołączają się – w zależności od różnej wysokości tonu – wrażenia łaskotania, świdrowania, bólu. Wrażenia te są wywołane nie z nerwu słuchowego, lecz raczej z tkanek ucha środkowego, nazbyt mocno wstrząsanych potężną amplitudą fali. …read more